Dziecko przewraca się przez głowę na dywanie, próbuje stać na rękach przy ścianie i pyta, czy mogłoby robić to na poważnie. Wielu rodziców zastanawia się wtedy nad akrobatyką, a zaraz potem nad dwiema rzeczami: czy to nie za wcześnie i czy to bezpieczne. Obie wątpliwości są rozsądne i obie mają dość konkretne odpowiedzi.
Czym jest akrobatyka sportowa
To dyscyplina gimnastyczna oparta na kontroli własnego ciała w ruchu i w powietrzu. Ćwiczy się w niej przewroty, stania na rękach, mostki, szpagaty i pozycje równoważne, a z czasem układy łączące te elementy. W odróżnieniu od sportów drużynowych postęp widać tu w bardzo namacalny sposób: albo mostek jest wykonany poprawnie, albo jeszcze nie. Dla części dzieci to ogromna zaleta, bo wynik nie zależy od reszty zespołu ani od tego, kto akurat wygrał mecz.
Od jakiego wieku zaczynać
Najczęściej dzieci zaczynają w wieku około pięciu do siedmiu lat. Wcześniej ciało nie jest jeszcze gotowe na świadome utrzymywanie pozycji, a i skupienie bywa krótkie. Około piątego roku życia pojawia się jednak wystarczająca kontrola nad ruchem, żeby zajęcia miały sens i sprawiały frajdę. Górnej granicy nie ma – dziesięciolatek czy nastolatek również spokojnie zaczyna od podstaw, tyle że szybciej przechodzi przez pierwsze etapy.
Jak wygląda pierwszy trening
Zwykle inaczej, niż wyobrażają sobie rodzice. Nie zaczyna się od efektownych figur, tylko od rozgrzewki i prostych zadań sprawdzających, co dziecko potrafi. Trener patrzy na to, jak dziecko utrzymuje równowagę, czy potrafi napiąć ciało i jak reaguje na polecenia. Potem przychodzą pierwsze elementy: przewrót w przód, pozycja świecy, próba stania na rękach z podparciem. Dużo czasu zajmuje nauka poprawnego układania rąk i głowy, bo to ona decyduje o bezpieczeństwie później.
Bardzo pomaga zaplecze. Tam, gdzie akrobatykę prowadzi się na terenie parku trampolin, do dyspozycji są basen z gąbkami i air bag, czyli poducha powietrzna. Dzięki nim dziecko może spróbować nowego elementu, wiedząc, że wyląduje miękko, a to skraca drogę od „boję się” do „udało się”. Prowadzone w takich warunkach treningi akrobatyki dla dzieci w Warszawie odbywają się w grupach około dziesięcioosobowych, więc trener zdąży poprawić technikę każdego uczestnika.
Zajęcia te prowadzi AIRO, centrum aktywnej rozrywki przy ul. Łopuszańskiej 22 w warszawskiej dzielnicy Włochy. Poza treningami akrobatyki działają tam park trampolin, kosmiczna sala zabaw dla młodszych dzieci, interaktywna strefa gier Airo Pixel oraz sale, w których organizowane są urodziny i spotkania firmowe. W ofercie zajęć są również parkour i tricking, a na antresoli działa kawiarnia, gdzie rodzice mogą zaczekać na koniec treningu. Terminy grup opisuje strona AIRO.
Co akrobatyka daje poza figurami
Lista jest dłuższa, niż się wydaje. Siła całego ciała, gibkość, zwinność, skoczność, koordynacja i poczucie rytmu rozwijają się tu równolegle. To zestaw, który procentuje w każdym innym sporcie, dlatego akrobatykę często traktuje się jako bazę – dziecko, które później przejdzie do siatkówki, tańca czy sztuk walki, startuje z lepszego miejsca. Dochodzi jeszcze świadomość ciała, przydatna choćby przy zwykłym upadku na podwórku, oraz pewność siebie, która bierze się z opanowania czegoś, co jeszcze miesiąc temu wydawało się niemożliwe.
Jak przygotować dziecko na start
Wystarczy wygodny strój przylegający do ciała, w którym nic się nie zaplącze, oraz związane włosy. Dobrze uprzedzić dziecko, że pierwsze tygodnie to głównie podstawy i powtarzanie tych samych ruchów, bo bez tego łatwo o rozczarowanie. Warto też odpuścić porównania z filmikami w sieci – pokazują one efekt kilku lat pracy, a nie punkt startu.
Jak wybrać miejsce
Warto zapytać o trzy rzeczy: liczebność grupy, doświadczenie kadry i to, jak zorganizowane jest bezpieczne lądowanie przy nauce nowych elementów. Dobrze też zobaczyć salę przed zapisem i sprawdzić, czy dziecko czuje się tam swobodnie. Reszta zwykle układa się sama, bo akrobatyka broni się sama po dwóch albo trzech treningach.
Artykuł sponsorowany
